Lucjan Świetlicki
historyk
kolekcjoner
pedagog

Wydarzenia (1)
Urodził się 31 marca 1931 r. w Pilaszkowicach–Bazarze w powiecie krasnostawskim. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Bazarze i w Rybczewicach. W 1951 r. ukończył Liceum Pedagogiczne im. Ewarysta Estkowskiego w Lublinie, a później 3-letnie Studium Nauczycielskie w Gdańsku, uzyskując uprawnienia do nauczania muzyki i śpiewu.
W 1977 r. ukończył zaoczne studia historyczne w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, broniąc pracy magisterskiej pt. „Baony Zemsty – antyhitlerowska podziemna organizacja wojskowa w latach 1939-1941 na tle dziejów osady Piaski koło Lublina”, pisanej pod kierunkiem prof. Zygmunta Mańkowskiego.
W 1951 r. rozpoczął pracę nauczycielską jako instruktor harcerski w szkołach lubelskich, osiągając stopień harcmistrza. Przez 33 lata od 1952 do 1984 r. pracował w Szkole Podstawowej im. Mikołaja Kopernika w Piaskach. W latach 1970-1984 pełnił funkcje dyrektora i zastępcy dyrektora, był też inicjatorem zorganizowania w Piaskach Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących. Przez wiele kadencji był radnym Gromadzkiej Rady Narodowej w Piaskach i pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Oświaty i Kultury.
Lucjan Świetlicki od lat bierze czynny udział w społecznym ruchu regionalnym.
W 1983 r. zorganizował Regionalne Stowarzyszenie Przyjaciół Piask Lubelskich i przez 20 lat był jego prezesem. Przyczynił się do wzniesienia w Piaskach pomnika ku czci pomordowanych w okresie okupacji siedmiu nauczycieli. Zebrał i opracował w formie publikacji wiele legend, podań, pieśni i obrzędów, które wykorzystywane są w szkołach i zespołach artystycznych. Opublikował w „Gazecie Piaseckiej” prawie 120 artykułów o przeszłości Piask i Lubelszczyzny. Drukował też w „Regionie Lubelskim”, piśmie Wojewódzkiej Rady Towarzystw Regionalnych w Lublinie.
Jest autorem kilkunastu publikacji książkowych. Niektóre z nich to: W hołdzie pomordowanym nauczycielom gminy Piaski 1941–1944 (1985), Żołnierz Września – płk Tadeusz Lechnicki 1892-1939 (1989), Miasto Piaski – kronikarski zapis dziejów (1989), Spoczywają w piaseckiej ziemi, cmentarze w gminie Piaski (1996), Dwory nad Giełczwią (1999), Ulica Lubelska – historia domów i ludzi (2003), Skąd nasz ród? Saga rodów Świetlickich, Olechów, Lesiewiczów i Szabałów na tle dziejów królewskiej wsi Bazar (2007). Towarzyszką życia i pracy Lucjana Świetlickiego jest jego żona Anna z Łysakowskich, która od 1949 r. pracowała z nim jako nauczycielka, wychowawczyni wielu pokoleń uczniów i matka trójki dzieci: Doroty – dyplomowanej bibliotekarki i regionalistki, Marcina – długoletniego pracownika redakcji „Tygodnika Powszechnego” w Krakowie, poety i prozaika oraz Agnieszki, mieszkającej wraz z rodziną w Niemczech.
Spośród wielu odznaczeń państwowych i resortowych, które posiada, Lucjan Świetlicki najbardziej ceni sobie Medal im. Doktora Zygmunta Klukowskiego, znanego lubelskiego społecznika i regionalisty.